Autorzy monografii próbują odpowiedzieć na pytanie, czy bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej istniała szansa na wyodrębnienie Łużyc z radzieckiej strefy okupacyjnej Niemiec? Analizują praktykę rządu polskiego wobec sprawy łużyckiej oraz przedstawiają rozwój ruchu prołużyckiego w Polsce. Na tle porównawczym rysują stanowisko władz Czechosłowacji, Związku Radzieckiego i Jugosławii odnośnie kwestii łużyckiej oraz charakteryzują ewolucje postaw serbołużyckich działaczy narodowych na powojenną przyszłość Łużyc. Pracę uzupełniają wartościowe dokumenty pochodzące z polskich i łużyckich zasobów archiwalnych. Praca przeznaczona jest dla badaczy dziejów najnowszych i czytelników zainteresowanych tematyką łużycką.

Spis treści:

Wykaz skrótów
Wstęp

Rozdział 1. Serbołużycki ruch narodowy w latach 1937-1939
1.1. Zakaz działalności Domowiny i likwidacja dążeń narodowych
1.2. Początki działalności konspiracyjnej. Grupa ?Michał"

Rozdział 2. Polskie koncepcje przyszłości Łużyc w latach II wojny światowej
2.1. Serbołużyczanie w latach wojny
2.2. Sprawa łużycka w propagandzie i programach polskich partii, i grup politycznych w kraju i na emigracji

Rozdział 3. Polityka rządu polskiego wobec Łużyc w latach 1945-1950
3.1. Powstanie organizacji serbołużyckich i ich programy
3.2. Kontakty polityczne i gospodarcze
3.3. Sprawa łużyckiego gimnazjum w Zgorzelcu
3.4. Studia Serbołużyczan w Polsce
3.5. Pomoc w zwolnieniach z obozów jenieckich

Rozdział 4. Ruch prołużycki w Polsce w latach 1945-1950
4.1. Polski Związek Zachodni
4.2. Komitet Słowiański w Polsce
4.3. Akademicki Związek Przyjaciół Łużyc ?Prołuż"
4.4. Główne ośrodki działalności prołużyckiej

Zakończenie
Aneks
Bibliografia
Indeks nazwisk
Spis ilustracji
Zusammenfassung