Opis:
Grunty organiczne ze względu na
swoją specyfikę są klasyfikowane jako grunty słabe lub
słabonośne. Terminologia ta jest bezpośrednio związana z ich
właściwościami geotechnicznymi, tj.: z niewielką w stosunku do
gruntów mineralnych wytrzymałością na ścinanie oraz wyjątkowo
dużą odkształcalnością. Ponadto szkielet gruntów organicznych
zawiera różne ilości substancji organicznych, które w zależności
od lokalnie panujących warunków gruntowo- -wodnych ulegają ciągłym
procesom fizykochemicznym. Skutkiem tego grunty organiczne, zgodnie z
powszechnym przekonaniem, są najczęściej uznawane za niezdolne do
przenoszenia obciążeń, a tym samym nieprzydatne do celów
budowlanych.
Postęp cywilizacyjny i wzrost
liczby ludności spowodował, że sukcesywnie narasta zapotrzebowanie
na tereny pod nowe inwestycje, szczególnie w pobliżu dużych
aglomeracji miejskich lub ośrodków przemysłowych. Jednocześnie
często zdarza się, że atrakcyjne pod względem lokalizacji obszary
znajdują się w miejscu zalegania gruntów organicznych. Koszty
posadowienia obiektów budowlanych na tak trudnym terenie są bardzo
wysokie, przede wszystkim z powodu konieczności stosowania
fundamentów pośrednich, najczęściej w postaci różnego rodzaju
pali. Zdarza się, że powodem wyboru tego rodzaju posadowienia jest
brak dokładnego i jednoznacznego rozpoznania podłoża organicznego.
Dlatego też tematyka związana z rozpoznaniem podłoża organicznego
do celów budowlanych nabiera obecnie szczególnego znaczenia.
Zdaniem
autora nie zawsze zasadne jest stosowanie posadowień głębokich w
przypadku występowania w podłożu gruntów organicznych. Oczywiście
dla obiektów budowlanych i konstrukcji inżynierskich o dużym
stopniu odpowiedzialności kluczowym rozwiązaniem są fundamenty
głębokie. Zmiana sposobu posadowienia głębokiego na inne mogłaby
mieć miejsce w sytuacji, gdy grunty organiczne występowałyby w
postaci lokalnych przewarstwień o niewielkiej miąższości, a
posadawiane obiekty charakteryzowały się niewielkim oddziaływaniem
na podłoże gruntowe. Zastosowanie tańszych, lecz równie
bezpiecznych posadowień bezpośrednich wymaga jednak szczegółowej
znajomości parametrów geotechnicznych gruntów organicznych oraz
ich wzajemnych korelacji. Wiedza ta jest także ważna podczas
projektowania różnego rodzaju kompozytów gruntowych i prac
służących wzmocnieniu podłoża do celów inżynierskich.
Spis
treści:
Wykaz ważniejszych oznaczeń
1. Wprowadzenie
1.1. Informacje wstępne
1.2. Współczesna klasyfikacja
gruntów organicznych
1.3. Cel i zakres opracowania
1.4. Wybór poligonu badawczego i
ogólna charakterystyka podłoża
2. Wstępne rozpoznanie podłoża
na poligonie badawczym
2.1. Rozpoznanie warunków
gruntowo - wodnych
2.2. Wybór parametrów wiodących
2.2.1. Zawartość części
organicznych
2.2.2. Wilgotność naturalna
2.3. Badania wytrzymałościowe
podłoża w warunkach in situ
2.3.1. Badania sondą krzyżakową
FVT
2.3.2. Badania piezosondą PZO-1
2.4. Podsumowanie
3. Metodyka prowadzonych badań
3.1. Selekcja warstw
geotechnicznych przeznaczonych do badań
3.2. Algorytm badań
wytrzymałościowych
3.3. Pozyskanie materiału
badawczego i przygotowanie próbek
3.4. Założenia dotyczące badań
w warunkach laboratoryjnych
4. Właściwości fizyczne i
chemiczne gruntów
4.1. Cechy torfu
4.1.1. Oznaczenie podstawowych
właściwości torfu
4.1.2. Stopień rozkładu
4.1.3. Zawartości części
organicznych
4.1.4. Wilgotność naturalna
4.1.5. Gęstość objętościowa
4.1.6. Gęstość objętościowa
szkieletu gruntowego
4.1.7. Gęstość właściwa
szkieletu gruntowego
4.1.8. Odczyn pH
4.1.9. Zawartość węglanu wapnia
4.1.10. Porowatość
4.1.11. Konsystencja
4.2. Cechy namułu
4.2.1. Oznaczenie podstawowych
właściwości namułu
4.2.2. Uziarnienie
4.2.3. Zawartość części
organicznych
4.2.4. Wilgotność naturalna
4.2.5. Gęstość objętościowa
4.2.6. Gęstość objętościowa
szkieletu gruntowego
4.2.7. Gęstość właściwa
szkieletu gruntowego
4.2.8. Zawartość węglanu wapnia
4.2.9. Porowatość
4.2.10. Konsystencja
5. Określenie wytrzymałości
gruntów w warunkach
5.1. Badania parametrów torfu
5.1.1. Badania sondą krzyżakową
5.1.2. Badania piezosondą
obrotową PZO-1
5.2. Badania parametrów namułu
sondą krzyżakową FVT
6. Określenie wytrzymałości
gruntów w warunkach laboratoryjnych
6.1. Badania wytrzymałościowe
torfu
6.1.1. Badania w aparacie
bezpośredniego ścinania
6.1.2. Badania w aparacie
trójosiowego ściskania typu norweskiego
6.1.3. Badania w zaawansowanym
zestawie do badań trójosiowych firmy GDS Instruments Ltd.
6.1.4. Badania w laboratorium
zestawie badawczym z piezosondą PZO-1
6.1.5. Badania w laboratorium
zestawie badawczym z sondą krzyżakową FVT
6.2. Badania wytrzymałościowe
namułu
6.2.1. Badania w aparacie
bezpośredniego ścinania
6.2.3. Badania w zaawansowanym
aparacie do badań trójosiowych firmy GDS Instruments Ltd.
6.2.4. Badania w laboratorium
zestawie badawczym z sondą krzyżakową FVT
7. Statystyczna analiza wyników
badań wytrzymałościowych
7.1. Założenia ogólne
7.2. Eliminacja wyników
wątpliwych
7.3. Współczynnik zmienności
7.4. Skośność rozkładów
empirycznych
7.5. Kurtoza rozkładów
empirycznych
7.6. Dopasowanie rozkładów
teoretycznych
8. Wiarygodność i przydatność
zastosowanych metod
8.1. Torf
8.1.1. Podsumowanie badań
8.1.2. Określenie przydatności
zestawu laboratoryjnego z piezosondą PZO-1 oraz sondą FVT
8.1.3. Określenie wiarygodności
zastosowanych metod
9. Podsumowanie i wnioski
9.1. Podsumowanie
9.2. Wnioski końcowe
Literatura
Streszczenie
Abstract
