Powstanie mechaniki kwantowej datuje się umownie na 1900 rok, kiedy Max Planck wprowadził i ogłosił zależności na natężenie emisji promieniowania elektromagnetycznego w zakresie fal widzialnych, w której przyjął, że energia zmienia się kwantami proporcjonalnie do stałej h nazwanej później stałą Plancka. W kolejnych latach powstawały kolejne teorie i formuły definiujące zasady mechaniki kwantowej.

Setna rocznica odkrycia nadprzewodnictwa przez dwóch holenderskich fizyków Heike Kamerlingha Onnesa i Gillesa Holsta przypadająca na rok 2011 jest wspaniałą okazją dla przybliżenia polskim młodym naukowcom oraz studentom fascynujących zjawisk kwantowych towarzyszących nadprzewodnictwu. Autorzy dogłębnie wyjaśniają istotę zjawisk kwantowych związanych z występowaniem efektu tunelowego w złączach nadprzewodnikowych jak również kwantowania strumienia magnetycznego w nadprzewodnikach. Cennym jest, że treść opisów zjawisk zachodzących w poszczególnych nadprzewodnikowych urządzeniach elektronicznych jest dobrze udokumentowana zdjęciami poszczególnych urządzeń oraz ich schematami blokowymi. Ważnym elementem edukacyjnym są również wyprowadzenia wzorów opisujących pracę urządzeń elektronicznych poparte przykładowymi charakterystykami omawianych urządzeń. Daje to czytelnikowi możliwość zrozumienia łączności pomiędzy zagadnieniami teoretycznymi, a makroskopowymi zastosowaniami badawczymi i użytecznymi.
Książka jest napisana przejrzyście, rysunki i zdjęcia są proporcjonalnie wyważone jak również dobrej jakości z opisami w języku polskim. Publikacja składa się z 11 rozdziałów poświęconych szeroko rozumianej elektronice nadprzewodnikowej. Szczegółowo przedstawione zastosowania elektroniki nadprzewodnikowej w dziedzinach: układów cyfrowych, metrologii kwantowej, techniki mikrofalowej oraz biomagnetyzmu w połączeniu z opisem układów kriogenicznego chłodzenia powyższych urządzeń zasługuje na szczególną uwagę. Na końcu książki zamieszczono spis bogatej literatury, która może posłużyć do dalszego rozwijania wiedzy z tej tematyki.

Prof. Bartłomiej A. Głowacki
(University of Cambridge, Department of Material Science & Metallurgy)