Niniejsza praca, której korzenie tkwią w cytowanej literaturze podstawowej i pomocniczej, stanowi kontynuację wcześniejszego opracowania o podobnym charakterze (Lach J.: Termodynamika techniczna. T. 1. Test, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 2002). Jest ona wynikiem moich przemyśleń i wniosków poczynionych w trakcie kilkunastoletniego już wsłuchiwania się w często krytyczne opinie studentów Wydziału Mechanicznego Politechniki Białostockiej, studiujących zarówno na studiach dziennych jak i zaocznych.
Przedkładana propozycja dość szczegółowego materiału pomocniczego w stosunku do dostępnej literatury przedmiotu, którego meritum - choć tak mocno ugruntowane w praktyce inżynierskiej - umyka intuicyjnemu rozumieniu i stwarza poważne problemy pojęciowe, powstała na wyraźne zapotrzebowanie bardziej aktywnych studentów, studiujących przede wszystkim mechanikę i budowę maszyn oraz zainteresowanych pogłębieniem problematyki, będącej przedmiotem moich wykładów adresowanych z konieczności do przeważającej liczby studentów średnio i mało aktywnych. Wielokrotnie usiłowano mnie bowiem zainteresować celowością przygotowania opracowania o charakterze metodycznego poradnika, który ułatwiłby studentom:
a) identyfikację zasadniczych elementów wiedzy termodynamicznej, wymaganej od nich w trakcie kolokwiów i egzaminów;
b) efektywne zmaganie się z licznymi trudnościami, pojawiającymi się przy korzystaniu z różnych podręczników i próbach koniecznej selekcji często obszernego materiału, wymuszonej przez obowiązujące minima programowe dla kierunku studiów: mechanika i budowa maszyn, które istotnie limitują liczbę godzin przeznaczonych na nauczanie termodynamiki technicznej;
c) okresowe sprawdzanie swojej wiedzy w ramach kształcenia ustawicznego.

Spis treści:

Przedmowa
1. Przemiany fazowe. Para wodna
2. Mieszaniny gazów. Gazy (powietrze) wilgotne
3. Płyny (gazy) rzeczywiste
4. Spalanie
5. Problematyka ważniejszych oznaczeń
6. Zestawienie ważniejszych oznaczeń
7. Zestawienie odpowiedzi
8. Bibliografia