Przedstawiona
praca ma charakter zespołowej syntezy. Można zatem oczekiwać, że
tytułowe zagadnienie przedstawi w sposób całościowy, ale zarazem
ograniczony do najważniejszych elementów, zwięzły i uogólniony.
Mimo ponowoczesnej nieufności do syntez są one dalej pożądanym
żywotnym gatunkiem wypowiedzi. Zespołowy charakter pracy ma swoje
zalety, m.in. pozwala objąć szerszy krąg problemowy, ale rodzi też
wady. Grozi nierównomiernością i niejednolitością teoretyczno –
metodologiczną ujęć poszczególnych problemów.
Powstanie
syntezy powinna poprzedzać refleksja metodologiczna, wyrażona w
gotowej pracy explicite lub dająca się uchwycić jako wewnętrzna
zasada konstrukcyjna, dotycząca przede wszystkim metodologii badań
obiektu (tu: rzeczywistości językowej) oraz tekstowego modelu
syntezy (por. m.in. systematyczny wywód, porządek wielogłosowy,
układ encyklopedyczny lub hipertekstualny). Podstawowe pytanie,
jakie stawiamy w niniejszym opracowaniu, dotyczy miejsca polszczyzny
w europejskiej przestrzeni kulturowo – językowej. Jest ono dość
ogólne i choć uszczegóławiamy je, to jednak ryzykujemy uzyskanie
odpowiedzi niepełnych albo wręcz mylnych. Ale też nie zadając go,
ograniczamy swoje możliwości poznawcze.
Ponieważ
nie ma jednej nauki o języku, a w każdej współistnieją odmienne
paradygmaty w różnym stopniu korespondujące i/lub niewspółmierne,
to przy dość licznym zespole autorskim (łącząc go z
lingwistyczne kwalifikacje członków) wskazanie tu, choćby bardzo
skrótowo, podstawy metodologicznej wydaje się celowe.
Charakteryzują ją następujące założenia wyjściowe. Przedmiotem
analizy jest relacja: społeczeństwo – kultura – język. Zwraca
się uwagę w pierwszej kolejności na dwie opozycje:
polskość/europejskość oraz tradycja/zmiana, śledząc ich
przewijanie się w dyskursie publicznym (politycznym, artystycznym,
prawnoustrojowym, religijnym oraz w leksyce.
Spis
treści
Polszczyzna
wobec kultury polskiej i europejskiej – Stanisław Gajda
Współczesna
rzeczywistość językowa jako obiekt badań
Polszczyzna
wśród języków europejskich
Naród
i państwo a język
Kultura
narodowa i europejska w świetle języka / dyskursu polskiego
Polska
sytuacja językowa – wczoraj i dziś
Sytuacja
językowa mniejszości narodowych i etnicznych
Polska
polityka kulturowo-językowa
Europejskość
w najnowszym polskim dyskursie politycznym – Wojciech Chlebda
Polacy
w nowej sytacji europejskiej
Europejskość
w słownikach języka polskiego
Europejskość
w tekstach polskiej publicystyki
Obraz
Europy w dyskursach polskich
W
stronę pragmatycznej definicji europejskości
Pejzaż
stylowy najnowszej poezji polskiej – Elżbieta Dąbrowska
Styl
artystyczny w czasie ponowoczesnym i post-modernistyczna estetyka
Poezja
codzienności (idiom konwersacyjny) – poezja kultury (idiom
retoryczny)
Ludyczne
gry poetów z językiem i tekstem (od „cudzej mowy” do mowy
własnej)
Wiersze
i antywiersze nowej liryki (ponowoczesność tradycji)
Nowolingwistyczne
„gry z językiem” – „sceniczny gest” poety
Zakończenie
Polski
dyskurs prawnoustrojowy na tle europejskiej kultury prawnej – Ewa
Malinowska
Znaczenie
konstytucji
Tradycja
konstytucyjna
Dyskurs
władzy ze społeczeństwem
Wartości
konstytucyjne
Tożsamość
narodowa, tożsamość państwa
Polskidyskurs
regionalny – tradycja i zmiana – Marzena Makuchowska
Uwagi
wstępne
Kształtowanie
się tekstuarium chrześcijańskiego w Polsce
Nurt
religijno – patriotyczny
Polszczyzna
religijna ostatniego półwiecza
Zapożyczenia
leksykalne w języku polskim jako ślady relacji kulturowych –
Tadeusz Piotrowski
Uwago
wstępne
Zapożyczenia
we współczesnym polskim języku ogólnym
Zapożyczenia
w słownictwie czynnym (korpus słownika frekwencyjnego)
Zapożyczenia
w słownictwie biernym
Obcojęzyczne
skrzydlate słowa (Słownik wyrazów obcych PWN)
Struktura
zapożyczeń w języku angielskim i polskim
Rola
języka niemieckiego w procesie zapożyczania w języku polskim