Przed oddaniem głosu szesnastu autorom prezentującym swoje rozważania w zaprezentowanej czytelnikom monografii naukowej spróbujmy krótko określić konteksty i dylematy badań nad bezpieczeństwem i zagrożeniami życia codziennego, edukacji i pracy człowieka.
Wydaje się, że wartościowe poznawczo i porządkujące problematykę określoną tytułem ?Bezpieczeństwo człowieka. Konteksty i dylematy" będzie spojrzenie na bezpieczeństwo jako wartość etyczną oraz na bezpieczeństwo jako wartość mającą wpływ na kulturę pracy ludzkiej. Poczucie bezpieczeństwa i zagrożenia to kolejne konteksty kulturowe i społeczne. Nabierają one dużego znaczenia w związku z dylematami dotyczącymi bezpieczeństwa w dzieciństwie, adolescencji, rodzinie, szkole czy placówce opiekuńczo-wychowawczej, a także w pracy i w środowisku lokalnym. Prawdziwe wartości bezpieczeństwa należy kształtować na każdym z etapów uspołeczniania i edukacji szkolnej. Uspołecznienie w literaturze psychologicznej i pedagogicznej ujmowane jest jako ciąg progresywnych zmian - ilościowych i jakościowych - w osobowości jednostki, które w sposób stopniowy prowadzą do osiągnięcia zamierzonego wychowawczo celu, jakim jest osiągnięcie dojrzałości rozwojowej człowieka. Termin progresywny podkreśla, że wypadkowa tych zmian ma zwrot skierowany do przyszłości, przy tym zmiany rozwojowe w jednostce ludzkiej zachodzą w sposób nieprzypadkowy, a między kolejnymi fazami rozwojowymi istnieją określone związki. Przyjmujemy zatem, że każda zmiana zawiera zależność i jest funkcją poprzedzającej, czyli następująca nie zachodzi bez niej. Oznacza to, że droga do wysokiego stopnia bezpiecznych zachowań człowieka wiedzie przez wszystkie etapy jego wcześniejszej edukacji i nabywania kompetencji społecznych.

Spis treści: