Rozwój i doskonalenie form komunikacji (w sensie przemieszczania się ludzi i przedmiotów oraz przekazu informacji na odległość) to podstawowe przyczyny postępu społecznego, cywilizacyjnego i gospodarczego. Sens słowa "komunikacja" kojarzy się z transportem lub sposobem porozumiewania się ludzi. W ujęciu humanistycznym lub społecznym komunikacja służy do porozumiewania się ludzi jako istot myślących, świadomie tworzących i używających znaków i symboli. W ujęciu ekonomicznym komunikacja społeczna wpisuje się w problematykę wytwarzania dóbr, ich dystrybucję, wymianę i konsumpcję celem zaspokajania ludzkich potrzeb. Potrzeby indywidualne i zbiorowe kształtują się pod wpływem zwrotnego przepływu informacji między jednostkami i grupami w zależności od poziomu rozwoju społecznego oraz materialnych i niematerialnych środków zaspokojenia ludzkich oczekiwań. To właśnie wiedza zdobyta dzięki komunikacji jest jednym z istotnych czynników kreowania wewnętrznych motywacji ludzkiego postępowania, związku między komunikacją a jakością życia jednostki i grupy. Na ową jakość życia wywierają wpływ zdarzenia ekonomiczne zachodzące w gospodarce wolnorynkowej. Gra sił ekonomicznych wzmaga konkurencyjność działań podejmowanych przez podmioty gospodarcze w biznesie. Prowadzenie biznesu jest warunkowane osiąganiem dodatnich wyników finansowych oraz płynnością przepływów gotówkowych. Przedsiębiorstwa i ich menedżerowie znajdują się w ciągle zmieniającym się makro- i mikrootoczeniu zewnętrznym. Firmy są uzależnione od sił ekonomicznych, politycznych, przyrodniczych, technicznych, kulturowych i demograficznych. Jednocześnie na procesy decyzyjne wywiera wpływ otoczenie wewnętrzne w postaci kierownictwa, pracowników i kultury firmy. Budowanie procesów decyzyjnych w biznesie wymaga zatem uwzględniania wpływu wszystkich sił oddziałujących na organizację. Trafność podejmowanych decyzji jest m.in. uzależniona od wiarygodnego przepływu informacji, ta zaś od właściwej komunikacji interpersonalnej.

Spis treści:

Wstęp

1. Komunikacja interpersonalna w ujęciu ogólnym
1.1. Historyczny kontekst komunikacji społecznej
1.2. Komunikowanie się jako proces przekazywania informacji
1.3. Mowa werbalna w procesach przekazu informacji
1.4. Komunikacja niewerbalna w zachowaniach międzyludzkich
1.4.1. Glówne cele komunikacji niewerbalnej
1.4.2. Fizjologia i cechy psychiczne a presja w komunikacji
1.4.3. Znaczenie postawy i ruchów ciała w komunikacji interpersonalnej
1.4.4. Gesty zamknięte i otwarte

2. Elementy komunikacji w budowaniu porozumienia biznesowego
2.1. Źródła potrzeb komunikacji w biznesie
2.2. Komunikacja interpersonalna w realizacji przywództwa
2.3. Przemówienia w zarządzaniu zasobami ludzkimi
2.4. Prezentacje jako formy komunikacji menedżera z otoczeniem
2.5. Planowanie i realizacja wystąpień biznesowych

3. Komunikacja interpersonalna w negocjacjach biznesowych
3.1. Negocjowanie jako sztuka prowadzenia biznesu
3.2. Motywowanie werbalne w budowaniu porozumienia
3.2.1. Style negocjowania
3.2.2. Negocjacje międzykulturowe
3.3. Skuteczność technik niewerbalnych
3.4. Środowisko komunikacji w negocjacjach
3.5. Inteligencja emocjonalna w negocjacjach

4. Komunikacja interpersonalna w zarządzaniu biznesem
4.1. Istota i zasady sprawnej komunikacji interpersonalnej w biznesie
4.2. Komunikacja interpersonalna między menedżerem a pracownikiem
4.3. Komunikacja interpersonalna menedżera z klientem
4.4. Relacje interpersonalne biznesmen - menedżer

Piśmiennictwo
Załączniki